ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(س یازدهم ق)، شاعر. متخلص به ضیاء. وى اهل قزوین و در بین مردم محبوب بود. ابتدا دستورنویس بود و بعد از آن مستوفى موقوفات كشور شد. ضیاء با فرزندان خود روانه هندوستان شد و همان جا درگذشت. ضیاء در 1032 ق آن‏گاه كه شاه عباس عازم عراق بود ابیاتى به عنوان ماده تاریخ سرود. وى داراى «دیوان» شعر است. لازم به ذكر است كه صاحب «مینودر» ضیاى قزوینى صاحب «دیوان» را از ضیاى قزوینى ضابطه‏نویس جدا كرده و براى هر یك شرح حالى جداگانه ذكر كرده است. در «فرهنگ سخنوران» نام صاحب عنوان میرزا یوسف كاتب ذكره شده است.
فعالیت ها : : مشاهیر / هنر / شعر